Jak powszechny jest plagiat? Nie istnieje jedna wiarygodna wartość procentowa, która odpowiadałaby na to pytanie w skali całego świata. Pod hasłem „statystyki plagiatu” często zestawia się zupełnie różne wielkości: podobieństwo tekstu w sprawdzonych dokumentach, odpowiedzi studentów w anonimowych ankietach oraz przypadki naruszeń formalnie stwierdzonych zgodnie z zasadami egzaminacyjnymi. Tych wartości nie można traktować zamiennie.
Przykładowo opublikowany przez PlagiarismSearch raport za lata 2018–2025 obejmuje około 87,24 mln kontroli tekstów. To liczba przeprowadzonych sprawdzeń, a nie 87,24 mln osób, które dopuściły się plagiatu. Z kolei australijskie badanie opublikowane w 2026 roku dotyczyło zachowań deklarowanych przez studentów oraz tego, jak rozumieli oni określone sposoby korzystania z cudzych tekstów. Porównanie tych źródeł ma sens tylko wtedy, gdy uwzględniamy zastosowane metody i mianowniki. Poniżej przedstawiamy udokumentowane fakty, zestawienie rodzajów pomiarów oraz przykłady odpowiedzialnego cytowania. [1] [2]
Najważniejsze statystyki dotyczące plagiatu (2026)
87,24 mln kontroli w latach 2018–2025. PlagiarismSearch podał, że w tym okresie za pośrednictwem platformy wykonano około 87,24 mln kontroli uwzględnionych w zanonimizowanych, zagregowanych danych. Liczba ta opisuje aktywność na platformie, a nie liczbę odrębnych autorów, dokumentów czy potwierdzonych naruszeń. Źródło: raport PlagiarismSearch.com opublikowany 13 lipca 2026 roku. [1]
17,35 mln kontroli i 9,73% średniej ważonej wykrytych dopasowań (2025). W tym samym zbiorze danych na 2025 rok przypada 17,35 mln kontroli. Wartość 9,73% to raportowana średnia ważona wykrytego udziału tekstu dopasowanego do źródeł lub potencjalnie nieoryginalnego w przesłanych dokumentach. Nie oznacza ona, że 9,73% studentów dopuściło się plagiatu. Obie liczby pochodzą z jednego raportu, a nie z dwóch niezależnych badań. [1]
2177 respondentów z sześciu australijskich uczelni (2024). Recenzowane badanie Curtisa i współautorów, opublikowane w marcu 2026 roku, obejmowało odpowiedzi 310 studentów Western Sydney University oraz 1867 studentów pięciu pozostałych uczelni australijskich zebrane w 2024 roku. Są to deklaracje dotyczące zachowań opisanych w ankiecie, a nie potwierdzone naruszenia w populacji wszystkich australijskich studentów. [2]
40,3% w jednym, ściśle opisanym scenariuszu pisania (2024). Spośród 310 respondentów Western Sydney University w 2024 roku 40,3% zadeklarowało, że przynajmniej raz postąpiło zgodnie ze scenariuszem „pozornego parafrazowania” (sham paraphrasing), czyli wykorzystało sformułowania ze źródła z podaniem autora, lecz bez poprawnego oznaczenia cytatu dosłownego. To wynik jednego pytania na jednej uczelni, nie wskaźnik krajowy ani globalny. [2]
Te cztery fakty pochodzą jedynie z dwóch źródeł: raportu platformy i jednej recenzowanej publikacji naukowej. Różnice dotyczące jednostek obserwacji i doboru próby są równie istotne jak same wartości liczbowe.
Co naprawdę mierzą statystyki plagiatu?
Zanim powtórzysz jakikolwiek procent odnoszący się do plagiatu, ustal, co dokładnie zmierzono. Czy mianownikiem jest zbiór sprawdzonych tekstów, liczba osób odpowiadających na ankietę, czy liczba spraw administracyjnych? Nawet poprawny matematycznie wynik może wprowadzać w błąd, jeżeli zabraknie tego kontekstu w artykule, prezentacji lub materiałach dydaktycznych.
Zestawienie czterech rodzajów danych
| Rodzaj danych | Jednostka i metoda | Co można, a czego nie można ustalić |
|---|---|---|
| 1. Dopasowania tekstu i kontrole na platformie | Jednostka: liczba sprawdzeń lub zaobserwowany udział dopasowanego tekstu w skontrolowanych dokumentach. Metoda: automatyczne porównanie z dostępnymi indeksowanymi źródłami i agregacja wyników. | Pozwalają opisać prawidłowości w dokumentach przesyłanych do danej platformy. Nie określają liczby udowodnionych przypadków plagiatu ani jego rozpowszechnienia w całej populacji studentów. Przykład: raport PlagiarismSearch 2018–2025. [1] |
| 2. Dobrowolne ankiety studentów | Jednostka: respondenci i zachowania opisane w badaniu. Metoda: uczestnicy deklarują, czy podejmowali działania przedstawione w konkretnych scenariuszach. | Pokazują odpowiedzi badanej grupy i pozwalają ostrożnie porównywać powtarzane badania o podobnych pytaniach. Nie są niezależnym potwierdzeniem naruszeń, spisem światowej populacji ani dowodem zależności przyczynowych. Przykład: australijskie badania ankietowe Curtisa i współautorów. [2] |
| 3. Formalnie stwierdzone przypadki naruszeń | Jednostka: sprawy rozpatrywane w określonym systemie kwalifikacji i egzekwowania zasad. Metoda: zarejestrowane postępowania zakończone nałożeniem kary. | Pokazują liczbę ustalonych i ukaranych przypadków w danym systemie. Nie obejmują wszystkich niewykrytych naruszeń, nie muszą odpowiadać liczbie unikalnych sprawców ani określać rozpowszechnienia wśród wszystkich studentów. Przykład: raport Ofqual dla Anglii za rok akademicki 2024–2025. [3] |
| 4. Dane o używaniu AI lub automatycznej klasyfikacji tekstu | Jednostka: deklaracje używania narzędzi, oceny wygenerowanych treści lub kategorie określone w danej polityce. Metoda: ankiety, klasyfikacja automatyczna albo ewidencja instytucjonalna. | Pozwalają opisać wyłącznie badaną czynność lub kategorię. Nie uprawniają do automatycznego wniosku, że tekst wygenerowany przez AI jest plagiatem. Przykłady: odrębne pytanie o genAI w badaniu Curtisa oraz kategorie stosowane przez regulatora. [2] [3] |
Nie należy łączyć tych kategorii w jedną średnią. „Odsetek dopasowanego tekstu” i „odsetek respondentów deklarujących określone zachowanie” mają inne mianowniki. Nawet w obrębie jednej kategorii pięcioletnie badanie ankietowe i roczna próbka z platformy mogą różnić się populacją, zasadami, pytaniami i motywacjami uczestników.
Wskaźnik podobieństwa tekstu nie pozwala również ustalić intencji autora. Dopasowania mogą obejmować prawidłowo oznaczone cytaty, bibliografię, standardowe wyrażenia lub fragmenty wymagające poprawek. Trzeba przeanalizować konkretne dopasowania i wymagania instytucji. Nie istnieje uniwersalny „bezpieczny” albo „niedopuszczalny” procent podobieństwa właściwy dla wszystkich prac. [1] [4]
Co wynika z powtarzanych badań ankietowych studentów
Jednym ze sposobów obserwowania zmian jest wielokrotne zadawanie porównywalnych pytań na tej samej uczelni. Curtis i współautorzy zastosowali takie podejście na Western Sydney University (WSU), analizując kolejne ankiety: w 2004 roku (425 respondentów), 2009 (147), 2014 (120), 2019 (1099) i 2024 (310). W 2024 roku do badania dołączyło również 1867 studentów z pięciu innych uczelni australijskich. W poszczególnych latach uczestniczyły różne grupy studentów; nie było to dwudziestoletnie śledzenie losów tych samych osób. [2]
Autorzy badali siedem rodzajów zachowań związanych z plagiatem, przedstawiając respondentom konkretne sytuacje. Pytali, czy uczestnicy sami tak postępowali, czy uznawali dane zachowanie za plagiat i jak poważnie je oceniali. W 2024 roku respondenci WSU rzadziej deklarowali zachowania objęte badaniem niż w latach 2004 i 2009. Jednak wiele porównań z rokiem 2019 nie wykazało różnic istotnych statystycznie. Odpowiedzi z pięciu pozostałych uczelni w 2024 roku były pod kilkoma względami podobne, mimo różnic demograficznych między próbami. [2]
Wynik dotyczący „pozornego parafrazowania” ilustruje znaczenie treści pytania. W grupie WSU badanej w 2024 roku 40,3% osób przyznało, że przynajmniej raz postąpiło jak student z przedstawionej sytuacji: przepisał zdanie z artykułu naukowego, podał cytowanie w formacie autor–rok, ale pominął cudzysłów i numer strony. Wynik dotyczy konkretnego zachowania i samoopisów respondentów. Nie jest miarą wszystkich nieudanych parafraz ani dowodem, że 40,3% australijskich studentów popełniło plagiat. [2]
Deklaracje ankietowe dostarczają wiedzy zarówno o zachowaniu, jak i o rozumieniu zasad, lecz nie są bezpośrednią kontrolą prac zaliczeniowych. Udział był dobrowolny, respondenci mogą zaniżać częstotliwość społecznie nieakceptowanych działań, a odpowiedzi zależą od sformułowania pytań. Pomiar powtarzany w czasie pomaga identyfikować wzorce, ale sam nie dowodzi, że za zmianą stała konkretna technologia, szkolenie czy polityka uczelni. Wniosek przydatny nauczycielom i redaktorom jest węższy: w tym programie badawczym zachowania deklarowane na jednej uczelni były na ogół rzadsze niż w pierwszych falach badania. [2]
Co pokazuje 87,24 mln kontroli w PlagiarismSearch
13 lipca 2026 roku PlagiarismSearch opublikował raport Global Plagiarism Trends 2018–2025. Zawiera on zagregowane i zanonimizowane dane o kontrolach przeprowadzonych na platformie. Wykorzystuje zatwierdzoną historyczną serię za lata 2018–2024 oraz poprawioną, szczegółową tabelę danych źródłowych za rok 2025. Łącznie ujęto około 87,24 mln kontroli w ciągu ośmiu lat, z czego 17,35 mln przypada na rok 2025. To obserwacje pochodzące z jednej platformy, nie reprezentatywny spis studentów ani instytucji na całym świecie. [1]
Szczególnej ostrożności wymaga interpretacja średniej ważonej 9,73% za 2025 rok. W Data Hub opisano ją jako zaobserwowany na platformie średni udział wykrytych dopasowań lub potencjalnie nieoryginalnych fragmentów w przesłanych dokumentach. Obliczenie opiera się na wierszach danych źródłowych: wartość procentowa w każdym wierszu jest ważona liczbą kontroli, a następnie suma iloczynów (liczba kontroli × wynik w wierszu) jest dzielona przez sumę kontroli. To średnia ważona wyników wierszy, a nie osobno zweryfikowana analiza każdego słowa w połączonym korpusie. Nie oznacza to, że w 9,73% dokumentów udowodniono plagiat ani że 9,73% osób plagiatowało. [1]
Istnieje kilka powodów, dla których nie wolno traktować tych wartości jako statystyki całej populacji. Jeden dokument można przesłać do kontroli wielokrotnie, a publikowane zestawienie nie pokazuje liczby unikalnych autorów ani prac. Niektóre organizacje i typy dokumentów mogą być nadreprezentowane. Z czasem może zmieniać się udział poszczególnych krajów, języków, klientów oraz procedur weryfikacji przed złożeniem pracy. Rozszerzenie rutynowych kontroli mogłoby na przykład zwiększyć udział zwykłych zgłoszeń. Są to możliwe czynniki wpływające na średnią, nie zaś przyczyny udowodnione w tym zbiorze danych. [1]
Raport zawiera także historyczne wartości roczne, lecz różnicy między 2024 i 2025 rokiem nie przedstawiamy jako dowodu na światowy spadek plagiatu. Wynik za 2025 rok pochodzi z poprawionego obliczenia ważonego wierszami źródłowymi, a lata 2018–2024 z wcześniej zatwierdzonej serii historycznej. Pełnej porównywalności prób i metod pomiaru między okresami nie poddano niezależnemu ponownemu audytowi na potrzeby tego artykułu. Liczby kontroli z poszczególnych krajów nie powinny także służyć do tworzenia rankingów uczciwości akademickiej państw. [1]
Pełne dane, definicje, zestawienia roczne, zasięg geograficzny, ograniczenia metodologii i raporty do pobrania znajdują się w pierwotnym raporcie PlagiarismSearch: https://plagiarismsearch.com/pl/global-plagiarism-trends-2018-2025. Ten artykuł służy interpretacji wyników, a nie powielaniu całego zbioru danych.
Dlaczego potwierdzone naruszenia pokazują inny obraz
Dane administracyjne mogą precyzyjniej wskazywać incydenty formalnie potwierdzone, jednak zwykle dotyczą konkretnego systemu kwalifikacji i postępowań. Angielski regulator Ofqual odnotował 1195 przypadków naruszeń zasad przez uczniów i studentów w kwalifikacjach performance-table qualifications (PTQ) w roku akademickim 2024–2025, za które nałożono co najmniej jedną karę. Wliczono różne rodzaje naruszeń; nie były to 1195 przypadków samego plagiatu. [3]
Regulator zastrzega, że statystyka nie uwzględnia zdarzeń niewykrytych lub niezakończonych sankcją. Jedna sprawa może obejmować więcej niż jedną osobę, a ta sama osoba może pojawiać się w kilku sprawach. Liczba przyznanych certyfikatów nie jest liczbą unikalnych sprawców. Ani 1195 spraw, ani proste podzielenie tej liczby przez liczbę certyfikatów nie pozwala więc oszacować faktycznej skali plagiatu wśród uczących się w Anglii. [3]
Właśnie dlatego sprawy administracyjne, anonimowe deklaracje i wyniki automatycznego dopasowania tekstu należy analizować osobno, gdy porównujemy zjawiska w edukacji.
Pięć błędów przy przytaczaniu statystyk plagiatu
- Podawanie wartości procentowej bez mianownika. Zdanie „40% popełniło plagiat” jest niepełne. Czterdzieści procent jakiej grupy, w którym roku i w odpowiedzi na jakie pytanie? Lepiej wskazać konkretny scenariusz pozornego parafrazowania z ankiety WSU w 2024 roku i próbę 310 respondentów. [2]
- Mylenie roku publikacji z rokiem pomiaru. Curtis i współautorzy opublikowali wyniki w 2026 roku, lecz ostatnie odpowiedzi studentów zebrano w 2024 roku. Podobnie raport PlagiarismSearch ukazał się w lipcu 2026 roku, mimo że dotyczy kontroli przeprowadzonych w latach 2018–2025. Gdy ma to znaczenie, należy podać obie daty. [1] [2]
- Uznawanie podobieństwa tekstowego za werdykt o naruszeniu. Dopasowanie może dotyczyć poprawnie oznaczonych cytatów lub pozycji bibliografii, a jego znaczenie zależy od kontekstu. Nie należy wymyślać ogólnego progu dopuszczalności, np. 15% czy 20%; trzeba sprawdzić fragmenty źródłowe i wymagania danej instytucji. [4]
- Traktowanie każdego użycia generatywnej AI jako plagiatu. Wykorzystywanie AI do szukania pomysłów, korekty językowej, tworzenia wersji roboczej czy włączania wygenerowanego tekstu do pracy stawia różne pytania o autorstwo i zasady ujawniania użycia narzędzia. Pewne zastosowania mogą naruszać regulamin instytucji, a inne być dozwolone. Wykrywanie tekstu AI, korzystanie z AI i plagiat nie są tym samym. [2] [3]
- Budowanie globalnego rankingu na podstawie niereprezentatywnej próby. Większa liczba kontroli w danym kraju może oznaczać większe zainteresowanie usługą, a nie częstsze naruszenia uczciwości akademickiej. Ochotnicy z kilku uczelni nie są też losową próbą wszystkich studentów w kraju. Zawsze opisuj dokładnie, jaką grupę i zjawisko zbadano. [1] [2]
Jak odpowiedzialnie cytować te dane
W zdaniu zawierającym liczbę podawaj jednostkę obserwacji i odsyłaj do pierwotnej publikacji zamiast do opracowania bez źródeł. Poniższe sformułowania można dostosować do wymaganego stylu cytowania:
„Według PlagiarismSearch.com (2026) w latach 2018–2025 platforma wykonała około 87,24 mln zanonimizowanych kontroli; jest to liczba sprawdzeń, a nie udowodnionych przypadków plagiatu”. [1]
„Curtis i współautorzy (2026) przeanalizowali anonimowe ankiety z 2024 roku obejmujące 310 respondentów Western Sydney University oraz 1867 osób z pięciu innych australijskich uczelni”. [2]
„Ofqual (2026) zgłosił 1195 spraw zakończonych sankcjami za naruszenie zasad w kwalifikacjach PTQ w Anglii w roku akademickim 2024–2025; dotyczyły one różnych rodzajów naruszeń, nie tylko plagiatu”. [3]
Przy cytowaniu wartości procentowej podawaj mierzone zachowanie, badaną grupę, okres i główne ograniczenie. Jeśli zbiór danych może być później korygowany, przed ponownym użyciem wyniku sprawdź aktualną wersję źródła.
Źródła, zakres i metodologia
Ten artykuł jest redakcyjną syntezą raportu opublikowanego przez platformę, recenzowanego australijskiego badania ankietowego, zestawienia administracyjnego regulatora z Anglii i oficjalnych wyjaśnień dotyczących podobieństwa tekstu. Nie łączymy tych obserwacji w nowy szacunek rozpowszechnienia plagiatu. Wartości PlagiarismSearch pochodzą z opublikowanego raportu; pierwotnych danych serwerowych nie audytowano niezależnie na potrzeby tego artykułu. Dane Curtisa i współautorów dotyczą anonimowych odpowiedzi ochotników na zdefiniowane w badaniu scenariusze. Liczby Ofqual odnoszą się wyłącznie do spraw zakończonych sankcjami w wybranych kwalifikacjach. Nie kopiowano wykresów ani tabel empirycznych z pracy Curtisa; przedstawione porównanie typów pomiarów jest autorskim objaśnieniem.
Źródła pierwotne
- PlagiarismSearch.com (2026, July 13). Global Plagiarism Trends 2018–2025: What 87M Checks Reveal About Academic Integrity. https://plagiarismsearch.com/pl/global-plagiarism-trends-2018-2025
- Curtis, G. J., Arness, D. C., Baird, M., Price, C., Thomson, S., Tremayne, K., & White, A. W. (2026, March 27). Results from two decades of five-yearly plagiarism surveys: new insights into prevalence, understanding, attitudes, knowing vs naïve plagiarism, and generative artificial intelligence (genAI). International Journal for Educational Integrity, 22, Article 7. https://doi.org/10.1007/s40979-026-00215-z
- Ofqual (2026, May 5). Malpractice in vocational and technical qualifications: 2024 to 2025 academic year. GOV.UK. https://www.gov.uk/government/publications/malpractice-in-vocational-and-technical-qualifications-2024-to-2025-academic-year/malpractice-in-vocational-and-technical-qualifications-2024-to-2025-academic-year
- Turnitin (2026, June 18). Does Turnitin check for plagiarism and what is a good Similarity score? https://helpcenter.turnitin.com/hc/en-us/articles/27811925295501-Does-Turnitin-check-for-plagiarism-and-what-is-a-good-Similarity-score